Mode spelregels moeten worden aangepast!

Harper’s Bazaar vroeg mij om een column te schrijven over het onderwerp diversiteit. Een onderwerp dat ik al vanaf het begin van SHNS beschrijf. Ik roep al jaren: fashion is all about illusion en kan in elke maat, kleur en leeftijd!

Gisteravond was ik op de lanceringsborrel van het ‘Diversiteit nummer’ van Harper’s Bazaar. Een mooie groep vrouwen, een mooie mix. Als ik uit ga va 100 gasten, was maar 5% een maat 42 en groter. 10% had een donkere huidskleur en wellicht dat 50% ouder was dan 35 jaar. De leeftijd, omdat de doelgroep 35+ is en omdat de meeste die voor het magazine werken, ook ouder zijn. Dus als ik het nuchter bekijk, is t in modeland een uitzondering om een maat 42 te hebben. Laat staan ze in fashion shoots te zien. Kleur zien we gelukkig al wat meer. Ik ben en blijf kritisch, ik weet het… ik ben een mopperkont… maar het gaat me allemaal veel te langzaam, ik ben onrustig. Wat prachtig is dat ik gisteren met veel vrouwen heb gesproken die dezelfde missies en doelen hebben om diversiteit te tonen in de media, mode, etc. Samen komen we er wel, het heeft toch nog meer tijd nodig. Zie het maar als een crash dieet, na de kortste tijd heb je het zo weer aan gegeten. Val je langzamer af, dan is het vaak ook van langere duur. (een mooie metafoor, vond ik zelf)

(jammer dat de cover helemaal geen diversiteit laat zien, had op z’n minst 2 verschillende modellen laten zien, maar dit was ‘ moetje’ want Carine Roitfeld heeft deze cover en serie met icons gemaakt en moest dus in dit nummer en op de cover. Maar waarom staat ‘icon’ Adele er dan niet tussen? Voor een beetje size diversity?)

Nu is diversiteit helemaal HOT! Weet je wat zo vreemd is, het was er altijd al. Zolang ik al voor de tijdschriften werk, heb ik te maken met diversiteit. Size diversity was er nauwelijks en daar probeerde ik, als styliste wel voor te zorgen. Ipv een shoot met ene model met maat 36/38, koos ik wel voor een model met maat 42 en liet gewoon de zelfde mode zien of liet 2 modellen zien, de 1 in maat 36 en de andere in maat 46. Want dat kan! Toen ik bij het tijdschrift Yes (2000-2002) werkte, hadden we wel 1 of 2 keer per jaar een ‘multi culti’ nummer, in dit nummer was er dan plek voor alle onderwerpen die linken aan buitenlandse vrouwen, modellen met een kleur en een andere afkomst. In 2003 maakte ik mijn 1e mode serie voor Yes met een maat 34/40 (danielle van grondelle) en vanaf toen had ik de smaak te pakken als het ging om size diversity.

Dus nu ook Harpers Bazaar NL. Vogue kwam vorige week ook al uit met hun diversiteit nummer, waarin eigenlijk alleen wat gekleurde modellen te zien waren. Geen andere maten of leeftijden. In deze Harper’s Bazaar staat er wel een shoot in met verschillende maten modellen en leeftijden! Trots op Marte en Peeky, als roodharige twins, stralen ze in deze mode serie. Is het een trend en laten de magazines dit thema gewoon 1 per jaar zien? En dan is het wel weer genoeg. NEE!!!! Het mag geen ‘mode’ of ‘trend’ zijn. Elk nummer moet diversiteit zichtbaar zijn.

Cecile Narinx heeft het over #Andersisookmooi in haar betoog over diversiteit in mode. Ik had het anders genoemd: #Andersismooi en niet ook, want nu laat je nog zien dat als je afwijkt van de ‘mode norm’ je er wel ‘mag zijn’ maar nog niet helemaal.  Begrijp je wat ik bedoel? Uiteindelijk gebruikt Harper’s Bazaar de hashtag: #hetnieuwenormaal en zo is het! Trots op jou Cecile en je hele team op een prachtig nummer met als thema diversiteit! Hopelijk hebben we in de toekomst geen speciale issues nodig om dit onderwerp te laten zien en is het gewoon vanzelfsprekend. Diversiteit is het nieuwe normaal vind ik daarentegen helemaal TOP!

Vanaf vandaag te lezen in het nieuwe nummer van Harper’s Bazaar:
Modestilist en blogger Edith Dohmen breekt een lans voor de voluptueuze vrouw en begrijpt niet waarom het vooral nog jong, blank en slank is wat de klok slaat in de modewereld. Style has no size, is haar credo.

Door Edith Dohmen
“Hoe komt het toch, dat de modewereld ons nog steeds zo’n eenzijdig beeld voorschotelt? Meestal zien we piepjonge, blanke meisjes, die van nature nog weinig vormen hebben. Alles wat niet in dat beperkte plaatje past, is kennelijk geen ‘fashion’. Terwijl: hoe moeilijk kan het zijn om wat meer kleur toe te voegen, wat meer variatie? Zou mode niet inspiratie moeten bieden voor elke vrouw? Een afspiegeling horen te zijn van de werkelijkheid?

Zes jaar geleden, toen ik net Style has no Size startte, riep ik al: schoonheid hangt niet af van maat, kleur, leeftijd. Nu roep ik dat nog steeds. Helaas is het nog steeds een uitzondering als we in tijdschriften een donker model zien, een model met maat 42 of een vrouw boven de 35. Af en toe verschijnt er eens een special met wat andersoortige modellen en dat was het dan weer. Ik vraag me al jaren af: waarom in hemelsnaam? Spat de bel echt meteen uit elkaar zodra er een vrouw met een grote maat ten tonele verschijnt? Ook al is ze prachtig om naar te kijken en mooi gekleed? Ik geloof er niks van. Sterker nog: ik denk dat consumenten juist graag zouden zien dat gewone mensen, met de juiste kleding en make-up, goed uit de verf kunnen komen. Dan is dat voor hen immers ook weggelegd.

Twee keer per jaar verschijnen de prêt-à-porter-collecties op de catwalks in New York, London, Milaan, Parijs. Klaar om te dragen, betekent dat letterlijk, dus je zou denken dat het om kleding gaat waarin je zo kunt weglopen, ongeacht welke maat, leeftijd of afkomst je hebt. Nou… nee dus. Terwijl: het zijn samples op die catwalks, die kun je evenzogoed in een andere maat maken, dat is het probleem dus niet. Wat is het probleem dan wel?
Soms is er een uitzondering op de regel. Neem de shows Jean Paul Gaultier, waarin modellen van divers pluimage de planken opgaan. Mooi statement, Gaultier, maar het blijft een statement. In mijn ideale wereld zou zo’n statement niet meer nodig zijn.

Toch vindt er, als je goed kijkt, een verschuiving plaats. Een verschuiving die weleens heel groot zou kunnen worden en, denk ik, vooral te maken heeft met social media. Dankzij fenomenen als Instagram, bloggers en online influencers raken we steeds meer gewend aan andere maten, lichaamsvormen, verschillende achtergronden, andere leeftijden. Een waanzinnig goede beweging. Ook in de mode- en beautywereld verandert er mondjesmaat wat: ook niet-modellen worden ‘gezicht van’ en soms staat er zowaar een echt mens op een cover van een tijdschrift.

Persoonlijk denk ik dat die verandering al veel eerder ingezet had kunnen worden, als-ie niet kunstmatig was tegengehouden. Vergelijk het met elektrische auto’s: ze bestonden allang, alleen stonden er allerlei financiële belangen in de weg. In de modewereld gaat veel geld om, omdat er een illusie wordt verkocht. Daar zit ’m de kneep. Mode is een politiek spel, een spel waarvan nodig de spelregels eens moeten worden aangepast.”


You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or create a trackback from your own site.

2 Responses to “Mode spelregels moeten worden aangepast!”



Leave a Reply

Fans on Facebook


© 2017  Style has No size - About - Facebook - Instagram - Twitter